Boginda en Lemkafa – Ethiopië

By - Reisverslagen op juli 21st, 2014 0 Reacties

Na redelijk te hebben geslapen (zonder last van muggen, had als voorzorg wel een muskietennet meegenomen maar die is in de koffer gebleven) staat we op om 05.45 om onze trip naar Boginda te gaan maken. Langer had je toch niet kunnen slapen want de roeper van de dichtstbijzijnde moskee begin om 05.45 uur met zijn oproep tot gebed om dit 10 minuten nogmaals eens te herhalen voor de mensen die er door heen zijn geslapen. Nou dat gaat echt niet want het lijkt wel of deze lieve man bijna in je oor staat te schreeuwen.

Na een ontbijt met ei en honing gaan we op weg naar Boginda, een van de farms van Addisu. De trip kost ons ongeveer 2,5 uur over onverharde wegen en heel veel kuilen en bulten. Aangekomen worden we vriendelijk ontvangen op de farm van ongeveer 350 hectare groot. Deze farm heeft hij vorig jaar overgenomen en hier moet nog veel gebeuren on terug te komen op de produktie van 7 containers die het ooit deed. We krijgen een rondleiding door een semi-forrest gebied en veel tekst en uitleg over wat hij gaat veranderen aan de farm en het farmmanagement om Boginda weer terug te brengen waar het hoort. Er worden hier washed en natural koffie’s gemaakt, die we aan het einde van de trip zullen cuppen. Na wat foto’s te hebben gemaakt stappen we in de Toyota Landcruisers met onze chauffeur Brahan, wat het licht betekent. Nou licht is wel van toepassing want zijn ‘lightning’ rijstijl lijkt meer op die van Bliksem McQueen van Cars.

Deze man weet altijd een gaatje te vinden door het super chaotische verkeer van Ethiopië waar overstekend wild (koeien, ezels (er zijn 9 miljoen) en geiten) en zeer langzaam rijdende koffietrucks zicht heel snel afwisselen. Maar een ding, hij brengt ons altijd veilig en snel waar we moeten zijn.

Twee uurtjes verder zijn we aangekomen bij de 2de farm van Addisu, genaamd LemKafa. Deze farm is iets groter, ongeveer 400 hectare. Hier werken 60 mensen vast en 400 losse werkers tijdens de oogstperiode. Deze mensen verblijven dan voor 2 maanden op de farm waar ze onderdak en voedsel krijgen om dan verder te trekken om ander producten binnen te halen. Plukkers krijgen ongeveer 1 bir per kilo rode kersen die ze plukken en verdienen dan ook ongeveer 100 bir per dag. Even om terug te rekenen, 6 kilo kersen is 1 kilo groen voor export gerede koffie.

We gaan op weg voor een 2 uur durende rondleiding door de koffieplantage samen met de voorman,die op een bergrug ligt en voor het grootste gedeelte uit forrest koffie bestaat. Forrest koffie mag van de overheid niet gesnoeid of gekapt worden wat lastig is want de struiken worden hierdoor heel hoog en lastig te plukken. De omgeving is echt geweldig en apen springen van de ene boom naar de andere. Bijna aan de bodem van de plantage, richting de onderliggende rivier is niets geplant. Ik vraag hem waarom niet en hij verteld dat er beneden veel buffels, wilde varkens en soms wel leeuwen langtrekken en dat planten niet veel zin heeft, omdat de buffels toch alles plat lopen.

Op onze weg gaan boven komen we langs de washingstation, die het water van de rivier beneden gebruikt om te kersen te verplaatsen en te pulpen. Ook hier maakt men washed en naturals. De natural worden gedroogd op Afrikan beds om zo terug te drogen tot 13% vochtigheid.

Als dit gemeten is worden ze opgezakt om later gehulled te worden (hier wordt het schilletje verwijderd). Een truck zal dan later komen om de parchment op te halen, bij een EXC warehouse te laten keuren of de kwaliteit ok is om vervolgens naar Addis te gaan waar de parchment wordt verwijderd en de koffie export klaar wordt gemaakt (ontstenen, screenen en opzakken). Naast de washingstation ligt de nursery waar nieuwe plantjes worden groot gebracht. Hier staat ook een nieuw experiment, een Wush Wush varieteit, waar mijn reisgenoot Thomas van Elbgold in Hamburg gelijk van overdonderd is en bij terugkomst bij het framhouse tegen Addisu zegt dat hij de hele oogst wil (zijn maar 10 balen maar wel apart). Addisu gaat akkoord en na deze eerste deal zit de stemming er goed in. Addisu heeft voor een super lunch gezorgt met BBG en alles er op en er aan. Na het eten wordt de traditionele koffieceremonie gedaan en komt een fles whisky tevoorschijn. Een aantal reisgenoten wil het ook wel proberen de koffie zo mooi te branden wat na een tijdje niet zo gemakkelijk lijkt te zijn. De koffie wordt gebrand op een plaat, die eigenlijk te het is door de brandende kolen er onder, waardoor je snel een uneven roast krijgt. Ze proberen de koffie wat lichter te branden maar dit maakt het later bij het malen (in een vijzel met de stok) er niet gemakkelijker op. Het origineel uitgevoerd in donker (bijna zwart) door de dochter van de accountant van de farm levert toch het beste smaakresultaat op. Rond ons lopen de kippen en spelen de kinderen van de farm wat leid tot voetbalpartijtjes.

We nemen afscheid van de farmmedewerkers en lopen naar een school (die Goma heet) iets verder op waar maar liefst aan 1700 kinderen les wordt gegeven, sommige lopen wel 40km per dag om naar school te gaan. Deze school is voor groep 1 tot en met 8 en is primitief opgezet. 70 kinderen per klas maar overal lachende gezichten.
De kinderen beginnen spontaan te zingen en we worden door een van de onderwijzers ingelicht over lesstof. Je ziet direct dat er tekort is aan alles. Schoolboeken, banken en ga zo maar door. Het is een drukte van je welste want er wordt in 2 groepen les gegeven, ’s ochtend groep 1 tot en met 4 en ’s middag groep 5 tot en met 8. We vragen waarom en het antwoord is dat er gewoon geen ruimte is.
We worden er echt door aangegrepen en Thomas en ik nemen ons voor om dit met Tsion te gaan bespreken en er een special project van te gaan maken, want deze kinderen verdienen meer. Afscheid van de kinderen is intens want als er een ding is wat ethiopische kinderen geweldig vinden is om hun foto te laten nemen. Ik denk dat we er met elkaar wel honderden hebben. Terug in Bonga praten we over de school door en het blijkt dat de andere branders uit Polen en de USA dezelfde gevoelens hadden dus dit heeft toekomst.