Eindelijk in Ethiopië

By - Reisverslagen op juli 21st, 2014 0 Reacties

Een bijzonder avontuur

Na een lange vlucht van 8,5 uur en 1 stop in Kathoem zit het erop en kan het avontuur beginnen. Paspoort en visa controle is een beetje langzaam maar geduld is een van de dingen die je wel moet bezitten als je naar Afrika wil. Helaas zijn de koffers van 2 duitse reisgenoten niet aangekomen en deze schijnen nog in Frankfurt te staan. Balen maar niets aan te doen. Als het goed is neemt een vlucht morgen hun bagage mee. Buiten staat een busje te wachten en na aankomst in het hotel heerlijk een lokaal biertje Saint …. genaamd. Iets onrustig geslapen want het is hier 2 uur later en Addis ligt op een hoogte van 2300 meter en dat merk je.

Volgende ochtend verzameld om 11.00 voor een bezoek aan het hoofdkwartier van NKG in Ethiopie. (19 miljoen inwoners en het op 2 na grootste land van Afrika).
Van Tsion krijgen we een uitleg van hoe de koffiemarkt er hier uit ziet.
Eigenlijk zijn er 4 groepen : Coops, Unions, Plantages (30 hectare en groter) en hele kleine boeren die hun cherries verkopen aan de washingstations, die de koffie aan de ECX (gecontroleerd door de overheid) leveren. Een boer heeft hier gemiddeld een 0,5 hectare (er staan 1000 struiken op een hectare) en de opbrengst hiervan is ongeveer 400/500kg per hectare. Hij verbouwd zijn koffie, met wat andere producten in zijn garden, garden koffie noemen we dit. Nu is er nog Forrest koffie (dit groeit gewoon wild in het bos en wordt door boeren geplukt). Er is semi Forrest koffie, hie leggen de boeren kleine velden aan in het bos onder beschutting van de bomen. En er is plantation koffie, dit zijn goed georganiseerde plantages met mooie velden van koffiestuiken. Ethiopie produceert ongeveer 400.000mt koffie, waarvan 169.000mt geexporteerd wordt. Daarvan neemt de ECX ongeveer 90% in en de rest wordt verdeeld over de coops/unions en plantages.

Ethiopie is landlocked, dat wil zeggen dat het geen eigen zeehaven heeft en dat alles via Djibouti naar de rest van de wereld gaat. Iemand vraagt hoe het zit met biologische en niet biologische koffie. Tsion verteld dat eigen alle ethiopische koffie biologisch is omdat het geen kunstmest en bestrijdingsmiddelen worden gebruikt. De overheid ondersteund allerlei projecten om dit zo te houden. Alleen is heel veel koffie niet biologisch gecertificeerd want het aantal boeren is gewoon te groot om dit te doen.

De variëteiten die hier verbouwd worden zijn voornamelijk Typica en Arabica omdat de overheid deze zaden verdeelt onder de boeren. Een varieteit die heel populair is is de 7115, dit zorgt voor een stevige struik die tegen een stootje kan. Want water (dus irrigatie) blijft in dit gedeelte van de wereld natuurlijk een groot probleem. Door dat er weinig regen is gevallen zullen er dit jaar heel veel Peaberry’s zijn. Eigenlijk is een PB een boon die aan het einde van de tak zit en de laatste voedingsstoffen krijgt. Hierdoor vindt een vergroeing plaats waardoor de 2 halve koffiehelften niet geschieden worden. Maar over de cup hoeven we niet te klagen, deze is vol en krachtig….

Er zijn in Ethiopie ongeveer 300 exporteurs waarvan de grootste Volcafe, NKG en EGT zijn. Zoals eerder verteld mogen de Coops, Plantages en Unions zelf exporteren en bestaat een Coop hier uit ongeveer 8000-10.000 leden. De Coops produceren voornamelijk FT en FTO koffie en worden ongeveer 8-10 bir (100 euro is 1700 bir) betaald per kg. Nadat de koffie geexporteerd is krijgen ze hun FT of FTO premie.